همهمه ی یک ذهن مسدود

دلم آبستن مرگ است می دانی؟ دلم را در تلاءلوهای این گرداب می خوانی؟ دلم تنها، دلم آشوب و پر درد است تو می دانی؟ چرا در خواب می مانی؟ دلم آشفته تر، از عالم و آدم گریزانم چنین مردن روا باشد، تو که جانی! ولی اینجا و پنهانی، غریب و ساکت و سرد و غزل خوانی بدان ای یار ای آوار این تکرار این تکرار می مانی؟ xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0"شیما مجیدی" ...

دلم آبستن مرگ است می دانی؟ دلم را در تلاءلوهای این گرداب می خوانی؟دلم تنها، دلم آشوب و پر درد است تو می دانی؟ چرا در خواب می مانی؟ دلم آشفته تر، از عالم و آدم گریزانم چنین مردن روا باشد، تو که جانی! ولی اینجا و پنهانی، غریب و ساکت و سرد و غزل خوانی بدان ای یار ای آوار این تکرار این تکرار می مانی؟ xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0"شیما مجیدی" ...